Roodbonte en zwarte vlekken in Eibergen

Door Wilma Fels
  • 23 september 2017
  • 0 reacties
  •  

Genoeglijk herkauwend staat een aantal koeien in het zonnetje. In de verte hoor ik er af en toe een loeien. De trailers staan keurig op een rij en de verzorgers van de koeien lopen heen en weer. Het weer is prachtig vandaag, als de 15de Fokveedag vandaag, 23 september 2017, plaatsvindt op “de Nieuwe Maat” Als Eibergse zie ik dit evenement al een aantal jaren terugkeren. Ik zie de koeien tot in de puntjes verzorgd op een rij staan en ik hoor de omroeper iets omroepen over lengte in het lichaam, droge poten en een goed ontwikkelde uier. Maar wat gebeurt er nu eigenlijk op zo'n fokveedag?

De fokveedag is een gelegenheid voor boeren om hun melkvee te laten keuren en te bepalen in hoeverre de functionaliteit en de bouw van het vee tijdens het fokken met goede fokcombinaties. verbeterd kan worden. De keuring kan kort omschreven worden als de “missverkiezing van koeien”. Maar bij een missverkiezing gaat het vooral om schoonheid, terwijl dat bij de fokveekeuring ondergeschikt is. De keurmeesters in de ring kijken of de koe kenmerken heeft, die er voor zorgen dat zij gezond is, goed een kalf kan krijgen en voldoende, rijkgevulde melk kan geven. Schoonheid en uiterlijke typekenmerken spelen daarbij op de laatste plaats een rol. De keuring gaat in verschillende categorieën, jongvee, middencategorie en de oudere koeien, die al 4 tot 6 keer een kalf hebben gekregen. De keuring is onderverdeeld in zwartbont en roodbont, omdat deze koeien van oorsprong een verschillend ras zijn, met eigen typische kenmerken. De keurmeesters in Eibergen zijn van een goed landelijke niveau en hebben veel verstand van het keuren van het vee. Vaak werken een jongere en een ervaren keurmeester samen, zodat ze van elkaar ervaring kunnen leren.

De koeien worden in rijen voor de keurmeesters langs gevoerd, die de volgorde gaan bepalen van de rij. De beste koe loopt aan het eind van de keuring voorop, met daarachter nummer 2 etcetera. De speaker legt uit, wat de keurmeesters hebben gezien. Kracht in de vooruier, droge poten, mooi op de kruising… dat zegt een buitenstaander niet zoveel, maar is voor de boer een belangrijk gegeven in de kenmerken van een koe.

Maar de Fokveedag is vooral ook passie en een trotse presentatie van het bedrijf en de inspanningen die de boer levert om zijn vee gezond en tevreden te houden. Met een grote glimlach praten Stefan te Selle en Henry ten Have, mede-organisatoren van de Fokveekeuring over de koeien. Ondanks dat ik mijn komst niet heb aangekondigd, staan ze me spontaan te woord. Ze zijn allebei opgegroeid met de veekeuringen en zien het als een hobby naast het drukke boerenbedrijf. De keuze van welke koeien er mee gaan is niet altijd makkelijk. En de keuring is ook een beetje een momentopname. Koeien die “droog”staan, 6-8 weken voor het krijgen van een kalfje, kunnen bijvoorbeeld niet meedoen. Ze kiezen de dieren uit, die volgens hen bij de keurmeesters het meest aan de eisen voldoen. De koeien komen uit de Achterhoek en de Liemers, uit het gebied van Lochem tot de A12 en in het programma boekje zie ik deelname van Rekken tot en met Laag-Keppel en allerlei plaatsen er tussen. Stefan legt uit, dat de boeren de laatste jaren, zeker na de uitbraak van mond en klauwzeer, wat voorzichtiger zijn geworden met het verlaten van de bedrijven met hun vee. Daardoor is het gebied dat de keuring beslaat de afgelopen jaren iets verkleind. Maar de deelname is nog steeds divers en de herkomst van de deelnemers beslaat nog steeds een behoorlijk gebied. De organisatie mag ook dit jaar weer rekenen op de steun van vele sponsoren, waardoor het evenement ook dit jaar weer mogelijk wordt gemaakt. 

Een week voor de keuring beginnen alle praktische voorbereidingen, want de koeien moeten tiptop voor de dag komen. De koeien worden geschoren en moeten een dag van te voren gewassen worden. ’s Morgens worden ze in trailers naar de keuring gebracht. Hun staarten worden gekamd en ze worden ter plekke gesprayd en volledig schoon gehouden, zodat ze netjes in de ring voor de keurmeesters kunnen worden voorgeleid. 

Ik loop terug naar de koeien en hun verzorgers. Aan het begin van de rij staat een jongetje zijn kalfje te verzorgen. De passie voor zijn kalfje is ook bij hem al te zien. Veel mannen en vrouwen, van jong tot oud zijn bezig met het verzorgen van de koeien. Ze worden gevoerd, krijgen water en worden tiptop verzorgd. Steeds worden er een aantal uit de rij gehaald voor de keuring. De mooie prijzen die gewonnen zijn, hangen trots aan het touw boven de  koe. De boeren begroeten elkaar en maken een gezellig praatje in de zon, terwijl de kinderen een sprongetje wagen op het springkussen. De gemoedelijkheid is te voelen, maar vooral ook de passie voor de dieren, trots op het bedrijf, het enthousiasme voor de fokkerij en de liefde voor het leven als boer. 

 

Wilma Fels

Dromer, reiziger, poeet, bewonderaar, urban knitter, hip en stoer, altijd op zoek naar verwonderingen en de humor in het leven van alledag.

InEibergen EOV VVV