Handmade with love

Door Wilma Fels
  • 26 juni 2016
  • 0 reacties
  •  

Genietend wandel ik het laantje naar Erve “ ’t Vunderink” op. De vogels fluiten en langs het pad bloeiende de meest uiteenlopende bloemen uitbundig. Een koolwitje hupt van bloem naar bloem en de koeien liggen kalm te herkauwen in het zonnetje.

Ik verheug me op de borduurtentoonstelling van Rikie Oltwater-Langelaar, die ik vandaag ga bezoeken. En nee, handwerken is niet oubollig, handwerken is hip en helemaal van deze tijd. Bohogeborduurde kleding, handgeweven armbandjes en geweven Wayuu-tassen vullen het straatbeeld. Geborduurde dekbedovertrekken, kussens voor in de bank en gehaakte dekens gaan als zoete broodjes over de toonbank. En handwerktechnieken zijn een ambacht, gaan over van moeder op dochter en vragen vaak jaren van oefening om ze onder de knie te krijgen. Aangezien ik zelf fanatiek handwerkster ben,  ben ik extra benieuwd naar de werkstukken van mevrouw Oltwater.

Ik wandel het prachtige erf op bij  erve “’t Vunderink”, dat zich bevindt op het grondgebied van Shortgolf Eibergen. Een gedeelte van de boerderij is inmiddels ingericht als museum en er worden van tijd tot tijd exposities gehouden. Het erf heeft een prachtige sfeer, vooral ook door de werktuigen van weleer die door vrijwilligers zijn opgeknapt en nu een plekje hebben gekregen.

De expositie is tot stand gekomen op verzoek van de vrijwilligers van het museum. Rikie heeft één keer eerder twintig werken geëxposeerd in de Meergaarden. Ze is niet van het in de belangstelling staan, maar na lang aandringen heeft ze dan toch toegezegd. Haar man Benny en zij hebben in totaal bijna 150 werkstukken naar de tentoonstelling gebracht. Vol trots vertelt ze dat de burgemeester van Berkelland de tentoonstelling heeft geopend.

Bezoekers van haar expositie worden hartelijk begroet. Vandaag is Rikie zelf aanwezig en beantwoordt ze vol enthousiasme vragen over haar werk. En bezoekers komen er, van heinde en ver, uit onder andere Alphen aan de Rijn, Gorkum en Duitsland. Over haar expositie is dan ook al een artikel in Noaber verschenen en ook Omroep Gelderland heeft een item gemaakt over haar naaldkunst. 

Ze vertelt dat het borduren ooit begonnen is met een borduurpakketje, want toen ze 54 jaar geleden getrouwd is, had ze graag iets om handen. Ze heeft in de loop van de tijd haar handwerk uitgebreid met patchwork en biscornu. De ene periode in haar leven besteedde ze wat meer tijd aan haar hobby dan de andere. Ook heeft ze regelmatig gereisd. Tijdens de reizen konden er dan helaas geen grote of ingewikkelde projecten mee, maar er zat toch altijd wel een klein werkje in de tas. Truien breien en haken deed ze in het verleden ook graag, maar daar is ze inmiddels mee gestopt. Les heeft ze nooit gehad, alle technieken heeft ze zichzelf aangeleerd.

Goede spullen zijn een must om een mooi handwerk te maken. En vooral goede naalden zijn van belang, zegt ze. Overal waar ze komt, speurt ze altijd naar materialen voor haar handwerk. Zo heeft ze al eens mooi stof gekocht in Friesland en is ze verdwaald in het walhalla van de prachtige stoffenwinkels in Staphorst en Rouveen. Want, in tegenstelling tot vroeger, zijn er steeds minder materialen in de winkel te koop. Ook speurt Rikie het internet af naar geschikte stofjes en kleurige garens. Inmiddels heeft ze de collectie van DMC-borduurgaren compleet. Deze bestaat maar liefst uit meer dan 400 kleuren. De laatste 10 nieuwe kleuren heeft ze zelfs opgestuurd gekregen uit Canada. Alle kleuren zijn keurig op nummer opgeborgen, want zonder organisatie kan ze in zo’n diversiteit aan materialen niet terugvinden wat ze zoekt.

Rikie is even verliefd op al haar werken. Hoewel de thema’s zeer divers zijn, heeft ze niet een speciaal werk dat ze het mooist vindt. Ze werkt wel graag met zoveel mogelijk kleuren. Bijzonder zijn dan ook haar werken die ze nu borduurt. Ze maakt van foto’s met een programma op internet borduurpatronen. Deze patronen bevatten 75 verschillende kleuren of meer. Het kleurgebruik geeft het borduurwerk het effect van een foto. Op deze manier heeft ze de watermolens van Eibergen en Haaksbergen, het (voormalige) gemeentehuis van Eibergen, erve “’t Vunderink” en haar geboortehuis aan de Kormelinkweg geborduurd. Het resultaat is verbluffend. Over een werk als deze fotoplaten doet ze drie tot vier maanden per project. Trots laat ze me ook de achterkant van de werken zien, waar alle duizenden draadjes keurig zijn afgewerkt. Want zoals het een goed handwerkster betaamd, moet ook de achterkant er picobello uitzien. 

De muren van het museum worden gesierd door prachtig gemaakt patchwork in veel kleuren. Lapjes van oude kleding van de kinderen of overhemden verwerkt ze tot kleurige dekens en plaids. Elk werkje heeft een verhaal of is voor een bepaalde gelegenheid gemaakt. Ook een eyecatcher zijn de vloerkleedjes en kussentjes voor haar twee poppenhuizen, die ze ook allemaal heeft geborduurd.

Als ik haar vraag hoe ze dat doet met al dat tellen en kleuren wisselen, zegt ze dat ze altijd vroeg op is en het liefst voor dag en dauw op haar gemakje een uurtje tot anderhalf borduurt. Ingewikkelde werkjes vragen de nodige concentratie en lukken niet tussen de bedrijven door. Ze vergeet de tijd als ze gaat borduren en doet dat het liefst de hele dag, maar lachend zegt ze dat dat niet gaat, omdat ze ook wel eens andere dingen moet doen.

Benny is even enthousiast over het werk van zijn vrouw. Hij heeft bij de expositie een fietstocht gemaakt. Bezoekers kunnen vanaf erve “’t Vunderink” gaan fietsen langs een aantal huizen en gebouwen, die zijn vrouw geborduurd heeft. Bij de tentoonstelling zijn ook kleine geborduurde souvenirtjes te koop zoals biscornukussentjes.

Als ik alles in alle rust heb bekeken, ga ik nog even zitten op het terras van de Shortgolf Berkelland. Het weidse uitzicht over de landerijen, de Voetsbrug en de kenmerkende gebouwen aan de rand van Eibergen maken dit tot een heel mooi plekje. Ik laat alle prachtige dingen die ik heb gezien nog eens de revue passeren. De passie en de liefde waarmee elk steekje is gezet en elk stofje is uitgezocht heb ik gevoeld. Voldaan en vol inspiratie voor mijn  eigen creaties,  loop ik het prachtige laantje van Vunderink weer uit, de drukte van alledag tegemoet.

Enthousiast geworden?

De tentoonstelling is nog geopend tot en met 10 juli 2016 van woensdag tot en met zondag van 13.30 tot 17.00 uur. Woensdag, donderdag en vrijdag is Rikie zelf op de expositie aanwezig om bezoekers te woord te staan.
De expositie is bij erve “t Vunderink”. Deze kenmerkende hoeve ligt op het terrein van Shortgolf Berkelland, Vunderinkslaan 3 in Eibergen.
De fietsroute behorende bij de expositie kunt u per mail opvragen bij de heer Benny Oltwater via e-mailadres ba.oltwater@kickmail.nl

Foto's

Borduurtentoonstelling 't Vunderink

Tekst en foto's: Wilma Fels

Wilma Fels

Dromer, reiziger, poeet, bewonderaar, urban knitter, hip en stoer, altijd op zoek naar verwonderingen en de humor in het leven van alledag.

InEibergen EOV VVV